Za „twardymi” liczbami – liczbą ringów, podpisanych umów dostępowych, przeszkolonych ekiperów czy przeprowadzonych wizji lokalnych – stoi codzienna, systematyczna praca.
Codzienna i systematyczna praca zwykle owocuje tym, że korba jest większa niż torba.
Twardą liczbą jest 89 913,00 zł wydane przez wojewodę śląskiego na „rewitalizację” dróg wspinaczkowych na Jurze Północnej. To równie twarda liczba dni okresu od osadzenia ringów podczas kursu ekiperskiego do dnia ich usunięcia.
>
doprowadzić do podpisania kluczowych porozumień dostępowych
Gdyby tylko wspinanie było zabronione w Sudetach lub na Kamieniu Leskim. Dostęp dla pezety winien docenić każdy.
>
stała współpraca z Regionalnymi Dyrekcjami Ochrony Środowiska
Która zaowocowała usunięciem ringów przyznanych i osadzonych w czeskim stylu w porośniętym mchem parchu.
Do tego dochodzą działania interwencyjne: likwidacja zagrożeń, wymiana niepewnych ringów, usuwanie gniazd owadów czy po prostu… sprzątanie sektorów.
Chybotka na Łutowcu nie została zlikwidowana, a stała się raczej stałym elementem infrastruktury turystycznej. Ile sektorów posiada krakowski obrzydłówek, że użyto liczby mnogiej – sprzątanie sektorów?
Jak co roku, zorganizowano również szkolenie ekiperskie, dzięki któremu kolejni wspinacze mogą zdobywać uprawnienia PZA. Absolwenci poprzednich edycji, już jako pełnoprawni ekiperzy, w ramach wolontariatu – przy wsparciu materiałowym „Naszych Skał” – wyposażyli w stałe punkty asekuracyjne wiele dróg wspinaczkowych.
Szkolenie organizuje Polski Związek Alpinizmu, a nie nieformalna i niezarejestrowana inicjatywa. Celem szkolenia jest pozyskanie środków finansowych, czy wydanie nikomu i do niczego niepotrzebnych uprawnień? Za południowo-zachodnią granicą federacja, która w swoich szeregach posiada wybitnego wspinacza skalnego z olimpiady, szkolenia o tej tematyce dla własnych członków przeprowadza bezpłatnie.
To wszystko sprawia, że wspinanie w Polsce jest bezpieczniejsze, bardziej uporządkowane i dostępne.
Wkład w komercjalizację jest bezsprzeczny, podobnie jak kanalizowanie ruchu w zatłoczonych sektorach, uporządkowanych według zasady „kto pierwszy, ten lepszy” i dostępnych do chwili, kiedy uporządkowanie wyjdzie bokiem właścicielom terenu.
Korzystając z okazji, chciałbym dopytać o przyczyny kłamstwa zawartego w artykule „Skały pod Adamowem” na które zwrócił uwagę Dr Know. Ponadto przypomnieć o kursie ekiperski w Rzędkowicach przeprowadzonym bez konsultacji z RDOŚ w Katowicach oraz trytytkach i innych gównach w skrajnie kruchym terenie, a także o przyznaniu ringów, które stanowiły atrakcję festynową na Szczytniku, podczas której osoba, która zapłaciła za udział, mogła otworzyć własną drogę (III+/IV 2R+ST).
Tysiące ringów, żadnego TOPO - bezpieczna Jura!
Dlaczego IŚW „Nasze Skały” oraz komisja PZA (KOPiDdRW) w rocznym sprawozdaniu finansowym Związku nie informują o pozyskanych środkach finansowych z 1,5% podatku oraz nie informują o sposobie ich wydatkowania?
Mógłbym wymienić sukcesów więcej, jednak ściemniacz nie jest wart mojego czasu.
Fundacja Kukuczki prowadzi zbiórki na wiele
szczytnych inicjatyw, w tym również na pomoc ofiarom wypadków, wsparcie osieroconych dzieci i ich rodzin oraz na działalność klubów, a niektórzy nadal dosypują siano jak pelikany!
Jeśli ulało mi się za bardzo, to wyłącznie ze względu na ściemę i krakowską zachłanność.
Edit: Droga redakcjo, to nie jest w porządku, że od chwili mojego komentarza treść artykułu zmieniła się już trzykrotnie.
Zmieniany 3 raz(y). Ostatnia zmiana 2026-01-22 13:59 przez Troskliwy_Miś2.
